Hans van Norden (1915-2011)

Klaarover

€ 850
Bestel


Artikel nr.:
15185

Afmetingen:
80x67 cm.

Techniek:
olieverf op paneel

Gesigneerd:
Linksonder: HvNorden 85

Lijst:
Nieuwe lijst


Een welhaast surrealistische voorstelling, dit schilderij van Hans van Norden. Een klaarover in een volstrekt verlaten, industriële stadsomgeving. Fel van kleur. De rasverteller laat ook weer in dit schilderij zijn interesse en liefde voor de ''afwijkende'' mens zien.  

Biografie Hans van Norden

Hans van Norden wordt 3 december 1915 in Busseum geboren  maar hij groeide op in Gouda waarna hij zich in 1934 zich vestigt in Amsterdam. In de hoofdstad is hij leerling van de Rijksacademie o.l.v. J.H. Jurres en en Heinrich Campendonk. Van Norden is een veelzijdig kunstenaar (graficus, aquarellist, tekenaar, glasschilder, wandschilder, monumentaal kunstenaar, schilder, vervaardiger van mozaïek, textielkunstrenaar). Hij is verder betrokken bij de oprichting in 1945 van het Scapino-ballet, samen met Nico Wijnberg en danseres Hans Snoeck. Hij maakt hiervoor kostuum- en decorontwerpen. In 1946-1947 is hij medeoprichter van de schildersgroep De Realisten ‘als hét alternatief voor de roemruchte Cobra-beweging en andere ‘abstract’-werkende kunstenaars.’ In 1965 richt Hans van Norden, samen met Nico Wijnberg en Harry op de Laak de Amsterdamse galerie Kabinet Floret op. In 2008 besteedt MuseumgoudA te Gouda aandacht aan Hans van Norden in de tentoonstelling ‘Drie generaties Van Norden’. Hans van Norden overlijdt op 1 juli 2011 te Amsterdam.
Kunstcriticus Hans Redeker schrijft over hem in de periode dat figuratieve kunst niet ‘’en vogue”” was:  ‘Hans van Norden is niet alleen verbaal maar ook als beeldend kunstenaar een geboren verteller, die er tegelijk weet van heeft, dat dit naar de heden ten dage (maar misschien mogen wij langzamerhand wel stellen gisteren) heersende kunstopvattingen weinig minder dan een artistieke doodzonde is. Toch mogen we na jaren stellen, dat hij zich in dit genre een belangrijke en boeiend beeldend kunstenaar toont, die zijn visie adequaat vertolkt. Een visie, welke inderdaad vooral geïnspireerd wordt door het kwetsbare, eenzame, gedepraveerde, geschonden leven, zoals hij dat gadeslaat in kroegen, tehuizen voor ouden van dagen of in andere oorden van maatschappelijk uitschot, maar ook altijd met die vertedering en liefde, waardoor zijn werk nooit geheel somber wordt, zeker niet afstotend of schokkend.’

Scheen 1969/70, deel II, p 115